Special projects 
Alida Schat - violin
Anneke Veenhoff - fortepiano
Begeleide Klaviersonates uit de tijd van de Oranjes
Johann August Just (1750 – 1791)
Uit Six Divertissemens;
Divertimento I in C
Allegro con spirito;
AllegroRondaux
Divertimento II in G Allegro moderato;
Allegro rondaux
Divertimento III in Es Allegro ma non troppo;
Allegro Rondaux
W.A. Mozart
Sieben Variationen ueber “Willem van Nassau” Amsterdam 1766 KV 25
C.F. Ruppe
Wilhelmus van Nassau, varie pour le clavecin ou pianoforte avec l'accompagnement d'un violon (Leiden 179x)
C.A. Fodor
Sonate pour le pianoforte accompagne d'un violon op.17 ca. 1805
W.A. Mozart (1756 - 1791)
Sonate in e KV 304 (1778)
Allegro
Tempo di Menuetto
L. van Beethoven (1770-1827)
Sonate in F op. 24 (Frühlings-Sonate)
Allegro
Hendrik Andriessen
Kleine Suite
Alida Schat debuted at Carnegie Hall in New York at the age of nine. She graduated from the Utrecht Conservatorium in 1991 where she studied with Viktor Liberman, Keiko Wataya and Charles-Andre Linale, and attended masterclasses with Sandor Vegh, Josef Gingold and the Melos Quartet.
Alida is currently concertmaster of the Metropole Orchestra and the Mozart Akademie. From 2003-2006 she was concertmaster of the Amsterdam Baroque Orchestra and she appears as a guest concertmaster of Anima Eterna and Holland Symfonia. She performs regularly with the Royal Concertgebouw Orchestra, the Chamber Orchestra of Europe, the Orchestra of the Eighteenth Century, Freiburg Baroque Orchestra, Les Musiciens du Louvre and the English Baroque Soloists.
Anneke Veenhoff graduated in piano and choral conducting from the Conservatorium Groningen, the Netherlands. Following her degree, Anneke studied at the Rimsky Korsakov Conservatorium in St. Petersburg and then moved on to specialise in classical and early romantic repertoire, performed on original instruments at the Royal Conservatorium in The Hague with Bart van Oort from where she graduated in 2002 with a Masters degree in Fortepiano. Anneke has performed in many concerts within Holland and abroad both as a soloist and with her ensembles. She appeared as soloist in 2002 in the Main Hall of the Concertgebouw, playing Piano Concertos by C.P.E. Bach, accompanied by the New Dutch Academy. In 2003 she played in the Holland Early Music Festival in Utrecht with Kwartet André and with the soprano, Maria Skiba, in Poland with the Winterreise by Schubert and performed a combined Polish-Dutch programme at the presentation of the Erasmus prize in Warsaw. Together with the violinist Alida Schat, Anneke performed in the Prinsengracht Festival in Amsterdam and during Mozart's 250th birthday she played a solo programme in the Frits Philips Music Centre in Eindhoven and in Diligentia in Den Haag. Anneke has made many radio broadcasts and has appeared on the double CD "Oranje en de Muziek". She is a member of Barokopera Amsterdam, with whom she has played in various productions including the Opera in Avignon and the theatres in The Netherlands. Alongside her vocation as pianist, Anneke works as conductor of Sempre Crescendo choir and orchestra in Leiden and Dissonant in Amsterdam.
Oranjeprogramma rondom Just
Begeleide klaviersonates
Six Divertissemens
Onlangs werden er 6 divertimenti gevonden van de Nederlandse componist Johann August Just. Johann Just, die leefde van 1750 tot 1791, werkte aan het hof van Willem V en gaf pianoles aan prinses Wilhelmina. Behalve veel pianowerken voor de prinses schreef hij onder andere 3 opera's, een aantal orkestwerken, pianoconcerten en kamermuziek. De divertimenti die vanavond vermoedelijk voor het eerst sinds meer dan 200 jaar weer zullen klinken, zijn opgedragen aan Wilhelmina's hofdame Cornelia van Ayva. Ze zijn geschreven voor piano met begeleiding van een viool.
Begeleide Klaviersonates
In deze tijd was het heel gebruikelijk dat de prinses of ook in de gegoede burgerij de dame des huizes aan het klavier begeleid werd door een violist die aan haar zijde zat en van haar partituur mee las. Tegenwoordig zijn we erg verrast door het feit dat de pianopartij in deze stukken zo'n hoofdrol heeft. In later tijden werd immers de violist de belangrijkste; de virtuoos die door een paar akkoorden begeleid werd door de piano. Het genre was zo populair dat er zelfs advertenties bewaard zijn gebleven waarin gevraagd werd naar bediendes, die ook “de viool ter hand konden nemen”! Sommige klaviersonates konden ook naar keuze begeleid worden door een cello. Zo zat de dame dus met aan haar rechterzijde een violist en aan haar linker kant een cellist. Voor de cello bestaat vaak geen aparte partij. Die las gewoon gezellig naast haar van haar partituur de bas noten mee.
De begeleide klaviersonates worden vrijwel nooit uitgevoerd, maar zijn een heel interessant genre. Lange tijd zijn ze wellicht niet begrepen omdat zowel de musici als het publiek gewend waren vooral te luisteren naar de vioolpartij. Zo vormden ook bijvoorbeeld de vroege vioolsonates van Mozart lange tijd een probleem voor musici. Hij noemde ze zelf geen “Vioolsonates” maar “Sonaten fur Klavier und Violine”. De eerste sonates zijn nog echt geschreven als begeleide klaviersonate, maar langzamerhand wordt de partij van de viool steeds interessanter. In de Sonate in e die vanavond op het programma staat zijn beide partijen gelijkwaardig.
Ook de Fantasiesonate van C.P.E. Bach, “Fur Klavier und Violine” is een begeleide klaviersonate. Er is een uitgeschreven vioolpartij, maar Bach schreef ook een versie van het stuk zonder viool en die verschilt maar weinig. Bach gaf het de bijnaam “Empfindungen”. Het is een heel bijzonder stuk met een intens droevig begin en een dansante zeer vrolijk einde. Bach neemt de luisteraar mee op een soort gevoelsreis. De vioolpartij vult de piano nu eens aan, dan weer is zij ondersteunend, becommentariërend en een enkele keer neemt zij het initiatief. Een totaal andere manier van luisteren en spelen.
Bataille
De Grande Bataille werd gevonden in het Koninklijk Huisarchief en het is zeer annemelijk dat de prinses en Cornelia bij de uitvoering aanwezig waren. Of het speciaal voor de koninlijke familie geschreven werd, of dat de familie het gewoon een leuk stuk vond en het daarom kocht of kreeg is niet bekend. Ook niet wie het stuk schreef. Misschien was het Just? Gezien de stijl zou het kunnen.
Het stuk beeld een veldslag uit, de luisteraar hoort donderende kanonnen, het jammeren van de gewonden, rollend vuur en trompetgeschal. Het publiek was dol op dit soort stukken in de tijd van Willem V. Zo dol zelfs dat pianobouwers aan het begin van de 19e eeuw piano's gingen bouwen waarop aparte pedalen zaten die een trom konden doen slaan, (voor de kanonnen) en schellen doen rinkelen. De schellen waren bovendien erg geschikt voor het spelen van Turkse muziek, een andere grote mode in die tijd. Componisten hadden via de Turkse legers kennis gemaakt met Turkse muziek en vonden dit heel exotisch. Mozarts bekende Turkse Mars is hier een goed voorbeeld van en ook in deze Bataille zit een stukje Turkse mars.